A PAIXÓN SEGUNDO SAN MATEO

SEMANA SANTA

SEMANA SANTA

April is the cruellest month.

                                                                       T.S. Eliot

¿Por que te aflixes, Khayyam, por  ter cometido tantos pecados?

 É inútil a túa tristeza.

 Despois da morte, ou a nada ou a Misericordia.

                        Rubaiyat Omar Khayyam

 

 

Abril, que busca sempre un sitio amable

para a tenrura das primeiras rosas,

cédelle sete días ó suplicio do Redentor

e co bando sonoro de Johann Sebastian Bach

ordénalles ós lirios,

ás lilas,

ás glicinias

e mesmo ás violetas dos ribazos

que solten o perfume revestidos de color triste

e nos fagan chorar tamén por nós

coma cedros do Líbano.

                                           Vinde, fillas, chorade comigo.

Abril chega a modiño

con vellos lignum crucis,

e en liturxia profana deposítaos

nos nosos corredores,

nas grilandas das albas,

nos veos das noitiñas

para que nos cravuñen como espadas de prata

sobre o peito da Mater Dolorosa.

                                           ¡Son eu quen debería facer a penitencia

                                           atados pés e mans e fundido no inferno!

Abril agranda os dentes

de adormiñadas bestas que nos moran

e anímaas a que roan a calaza

escondida nos nosos corazóns.

                                                     ¡Ai!, son eu, Señor, quen cometeu a ofensa

                                                     e Ti es quen a expía.       

¡Como pesan as mortes en abril,

insomnio,

obsesión tráxica,

ataduras de espíritos espidos de cadáver,

memoria transparente,

cúpula de cristal,

piano,

violoncelo,

ventolada de cuspe de campás

forxando a badaladas

na propia dor e nos remordementos

os cravos que han fixar ó Axusticiado!

                                                     Vinde, fillas, chorade comigo.

  

San Miguel dos Agros, na primavera de 2002.

5 opinións sobre “A PAIXÓN SEGUNDO SAN MATEO

Os comentarios están pechados.