DE BEATA SENECTUTE

ILLA DE AROUSA CON CORTEGADA AO FONDO

ILLA DE AROUSA CON CORTEGADA AO FONDO

 

A abeirarse na ría

veñen as naves de Simbad e Ulises

tal como antes polos días claros

chegaban noutras tardes

a outros mares.

 

Arriban sen anuncio e en silencio, con paso velaíño,

poñen o mascarón

cara este corredor

que se desangra pola buganvilia

e viran no horizonte o mesmo que os paxaros

que escriben caligramas vespertirnos,

poetas como a tarde.

 

Despois pasan razón por calquera razada de aire fresco

de que xa están pairados

e eu saio debruzarme nos brazos da baranda

a oír a intemporal

cantata das sereas que os perseguen

e a ver no aire rosas de mil veos

que espertan os devezos por debaixo da pel.

 

¡Marabillosos días de leste rosazul,

de amañecidas lenes e porosas,

de solpores callados en lumes vagacentos,

de noites de veludo musical

emborrachadas

no perfume oleoso das laranxeiras!

 

Porque nestes solpores xa non cavilo mentres os gozo

en que han marchar as naves igual que as andoriñas

verquendo a señardade pola efémera

escuma do ronsel.

 

 

Advertisements