XXII PREMIOS IRMANDADE DO LIBRO

 

 

Galicia celebra hogano os 150 anos da aparición do libro fundador da nosa literatura contemporánea, Cantares gallegos (1863-2013) de Rosalía. O libro galego botou a andar coas limitacións de estar encrito nunha lingua na que non se escolarizaba a ninguén. E foi sorteando as grandes dificultades da escasez de autores, editores e lectores, e resistindo as adversas situacións políticas que pexaban a súa normalidade ata o recoñecemento oficial do idioma.

Hoxe Galicia ten no seu idioma toda clase de libros, a pesar de diminuír de forma drástica os investimentos os dous últimos anos e de soportar agora un IVE moi alto con relación aos países da contorna. Non andan ben as cousas para o libro, pero a Federación de Libreiros de Galicia afrontou, como fixo en tempos ben mellores, os XXII PREMIOS IRMANDADE DO LIBRO, dos que se fará entrega o próximo sábado en Monforte.

O colectivo dos libreiros creou estes galardóns no ano 1991 para recoñecer e premiar  o traballo de promoción e divulgación do libro, e da lectura en galego que desenvolven persoas, entidades e institucións da sociedade durante o ano anterior ao da convocatoria. Aténdese, polo tanto, aos diversos profesionais que traballan ao redor do libro: creadores, editores e mediadores que o achegan á sociedade desde as propias librerías, os centros do ensino e as distintas iniciativas que fomentan a lectura.

A pesar de non estaren dotados economicamente –agás os que se entregan nas modalidades de Centros de Ensino e Fomento da Lectura, que teñen unha dotación de 2.000 € en libros- son uns dos premios máis celebrados polos receptores e pola sociedade en xeral, como demostra a asistencia aos actos de entrega que se teñen celebrado en todas as nosas cidades e en moitas vilas de Galicia, nos que a sociedade se suma ao recoñecemento e homenaxe a todas as persoas, entidades e institucións que durante o ano rematado desenvolveron unha actividade salientable a prol do libro e da lectura en galego.

O símbolo do premio é unha figura de bronce, exclusiva para este acontecemento, realizada nos talleres de Xoán Piñeiro, en Goián. O autor da idea foi Ismael López Fernández, alumno da Escola de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos “Ramón Falcón”, de Lugo, gañador dun concurso público convocado en toda Galicia pola Federación de Libreiros en 1991.

 

 

VOLVEDE AO PINDO, DEUSES

 


E por se acaso, ¡oh deuses!, esquecestes

ese intempo de brétemas que permitía un oco

para dialogaren oráculo e destino

enigmáticos xogos de palabras,

eis os mortais poetas gabanciosos dos tempos que xa foron

pedíndovos: “Volvede

habitar este Olimpo ao pé do gran Océano

que é de noso a montaña máis sagrada”.

 

Pero non só vos chama o son das nosas liras

e a ansiada voz que deica vós lanzamos,

que se ergue o mar disposto a recibirvos

con grilandas de escuma

baténdose en rochedos que vos agardan sempre

mudos e inconmobibles

como o tempo.

 

Necesitamos ter espazo e mito,

e crer invictos dogmas. A cometa

dos nosos soños quere

sobrevoar miserias

que naceron un día de nós propios.

 

Quizabes se vos vemos

arrastando as cadeas e as antorchas,

quizabes se sabemos que xa sodes

habitantes do monte que xa de vello andastes

superiores ao mundo e á conciencia

donos de inapelables decisións,

poidamos cantar odas

e rexeitar por sempre as elexías.

 

As nosas liras chámanvos

porque teñen as cordas desgastadas

de facer canto triste mirando a humanidade

que  sementa nos sucos da fronte dos ilotas

a ignominia da fame

e que mutila corpos e cidades

con armas programadas por humanos.

 

Cansamos de sentirnos

superiores e onfálicos

da Terra Prometida

a unha elite escolleita,

dona de privilexios e fartura,

por iso vos pedimos: “Volvede aos paradoxos

da irracionalidade máis prístina e telúrica,

volvede darlles rostro a tanta pedra informe

e facédenos crer que sodes vós,

os habitantes do sagrado monte,

quen decide fortunas e destinos”.


Na ría de Arousa, no outono do 2011

 

CANCIÓN REPUBLICANA APRENDIDA DE MEU PAI, ABELARDO VILLAR, CANDO ERA NENA

NESTE ENLACE ESTÁ COMPLETA GRAZAS Á ACHEGA DUN AMIGO

A cantarles vengo la última noticia

que del mundo entero la atención merece:

hoy la vieja España es republicana

y ya no es monarca don Alfonso XIII.

Que tras el gran triunfo de las elecciones

y por el camino de la acción civil

los respublicanos que ya eran legiones

tumbaron el trono el catorce de abril.

 

España, España,

tu valentía

la monarquía

ya destruyó.

España, España,

tu nueva historia

tendrá otra gloria

por tu valor.

 

Cuando la derrota ya era irremediable

cuentan que el monarca dijo a Romanones:

“La paz de la patria es indispensable.

Me voy al destierro con mis tradiciones”.

Y un tren expreso la reina Victoria

partió con sus hijos hacia la frontera

y por un suceso en la trayectoria

llegaron a Francia viajando en tercera.

 

España, España,…

(…)

 

De orixe mexicana, recordeina en Chantada o 16 de xullo de 2005 e alí a cantei petición do Prof.  Xesús Alonso Montero. Ten unha música preciosa.