BECERREÁ É NOTICIA

734633_324379427678566_1982912408_nImaxe da páxina de Facebook, Salvemos a casa de Luís.

 

De Becerreá, a capitalidade da comarca dos Ancares, fálase pouco no medios. Na vila que se foi colocando ao longo da N-VI, nas proximidades da ponte de Cruzul onde foron vencidas as tropas napoleónicas e nun lugar que antes se chamaba A Barreira, case nunca pasa nada de interese para o país. Na década dos noventa foi noticia polos movementos sísmicos que fixeron tremer aquel territorio asentado nunha falla. “Esta noche tembló el mundo”, deixou escrito o prior do mosteiro de Samos en 1616, o que confirma o triángulo de epicentros na contorna xeográfica do que foi Partido Xudicial de Becerreá. Ao lado da vila pasa a liña imaxinaria que deslinda o útimo aciñeiral de Europa. Alí o terreo é calizo con covas de estalactitas e estalagmitas visitadas polos rapaces nativos xa de vello. A máis grande é a do Valdavara con importantes restos prehistóricos que falan, na linguaxe dos fósiles, do tempo que houbo antes dos tempos con restos ben conservados dos seus primeiros habitantes humanos. Isto tamén saíu nos medios. A penúltima irrupción informativa aconteceu vai facer dous anos cando a veciñanza se constituíu en piña para defender a casa dun veciño, parroquiano de Lamas, contra un derrubo que consideraban inxusto.

Porque non hai dúbida de que a vila de Becerreá é solidaria. E así o vén mostrando co seu cariño para Teresa Romero, a sanitaria vencedora do ébola. Desde o momento en que se filtrou o nome da enferma e se localizou en Becerreá a súa veciñanza –que resultaría unha información a medias porque quen vive alí é a súa familia- a vila saltou aos medios de comunicación preocupada e o barrio de Trascal converteuse en lugar de cita informativa e de apoio. O Concello, por medio dos seus representantes, alzou a voz para pedir informacións fiables nun momento de máxima confusión ante o medo que a palabra ébola provoca na poboación dun mundo privilexiado que se cría libre destes males. A partir deste momento, Teresa pasou a ser unha becerrense máis e os veciños celebraron con xúbilo a recuperación da súa saúde. O Concello esperaba recibir o seu placet para nomeala filla adoptiva. A súa presenza nun magosto esta fin de semana, no que foi recibida con apertas e aplausos, facilitou a consulta á que ela respondeu tamén con xenerosidade. Teresa Romero será axiña filla adoptiva da vila ancaresa na que non pasa nunca case nada.

Publicado en El Correo Gallego (14-11-14)

Advertisements

EXPOSICIÓN DE FRAN LAREO

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Fran Lareo ten unha mostra da escultura no Salón de Ámbito Cultural de El Corte Inglés de Compostela ata o 15 de novembro. Fran Lareo é atodidacta, se pode haber autodidactas nun mundo no que nos asalta toda clase de información, pero ten preparación profesional en informática que lle permite a primeira aproximación virtual a cada unha das pezas que vai realizar a súa paixón creadora.

No desenvolvemento deste escultor hai, de momento, dúas etapas marcadas polos materiais susceptibles de recibiren formas e colores. O traballo en diversas madeiras (carballo, faia, sapelly…) nunha colección de 47 pezas acabadas con decoración de pintura ou pirograbado. Neste primeiro escultor xa están as características definitorias do artista: dedicación exclusiva ao pequeno formato; certa aparencia naíf das súas figuras baseadas en debuxos, esquemas e bocetos en soporte dixital de software libre, e a investigación permanente de novas formas ata o punto de que o seu taller de Brion é un auténtico laboratorio de formas.

Nunha segunda etapa, a máis prolífica e á que hoxe está dedicado, pasa a modelar con remate de talla, para o que utiliza material propio que resulta moi sorprendente á vista. É unha especie de pedra artificial conseguida con mestura de elementos naturais á que se pode dar forma e completar cun rechamante acabado cromático e cubrir con verniz. Estas novas estatuíñas expresan o universo artístico do escultor con formas de carácter realista, simbólicas ou abstractas. A policromía de gama cálida que reciben no seu acabado engádelle ao volume, predefinido polas formas, o valor pictórico con achados moi estéticos que ás veces axudan a completar o significado da peza. As pequenas esculturas son construídas sen molde, polo que son únicas e irrepetibles.

Fran Lareo ten presentado numerosas exposicións individuais e participado en moitas colectivas. É frecuente ver tamén obras súas en actos que se convocan arredor da arte para fins solidarios. Tamén atoparemos pezas súas colocadas en diferentes espazos e museos variados de Galicia. Acadou xa proxección internacional, pois a súa obra saíu fóra de Galicia e de España, chegando ata París ou Lisboa. Desde hai un tempo ten unha exposición virtual na web da asociación italiana Creativitá que se dedica a difundir obras de arte plástica no mundo.

Publicado en El Correo Gallego (07-11-14)