NO DÍA INTERNACIONAL DAS MONTAÑAS

 

Son río que paríu un manancial

de prado con narcisos

que a primavera borda nos Ancares,

río que escorregou por esmeraldas

nas saias moles onde chega o amor

cegar nos intres amorosos galos

que por amar non senten vir a morte.

 

Na rosa azul e branca deses montes

como en día de chuvia

sentinme deslizar bicando pétalos

de calizas azúis, de seixos brancos

de árbores sen idade.

 

Eu son un dos seus ríos,

aquel que veu desembocar máis lonxe

sentindo a señardade da nacencia.

Advertisements