DE MORITA A ILDUARA

Dona Clara, matriarca que quería toda a familia gobernada ao seu xeito, tivo dous desgustos coa prole: parte veu marcada por unha enfermidade dexenerativa e outra apareceu nas súas antípodas ideolóxicas. Inda ben que tiña sucesión suficiente para que alguén se lle mantivera fiel.

Á primeira neta da rebeldía antibautismo ela chamoulle Morita. Tratábaa con cariño, pero non se apeou daquel nome ata ser vella conservando todo o sentido, sentirse chamada desde o máis aló e ver que non había quen se ocupase dos precisados de coidado.

Cando apareceu pola porta aquela coidadora de pel escura e pano islámico á cabeza, deuse conta de que debía chamar a Morita como era debido para non tentar a sorte. Ao cabo, Ilduara non soaba mal e era o nome dunha santa.

 

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s