A nostalxia imperial en España, unha obsesión decimonónica

BiosBardia

Fragmento do cartel de ‘Malinche. El musical’.

César Lorenzo Gil.

Na actualidade, tanto a historiografía menos rigorosa coma as narrativas históricas populares do nacionalismo español vive un evidente revival imperial. A contra-lenda negra gaña titulares e títulos nas librarías, espazo nos podcasts e nos paraninfos, importancia na axenda política dos tres partidos nacionalistas: PP, Cs e Vox; incluso o eco da nostalxia imperial contamina a visión de certa esquerda españolista que se deixa cegar e embobar pola atractiva conclusión deste enfoque particular sobre a Hispanidade.

Podemos tomar como exemplo a recente estrea do musical Malinche, de Nacho Cano, que converte a conquista de México nunha apoteose españolista onde un dos personaxes exclama: “¡Una nueva raza grande, libre y mágica!”. Esta obra recibiu un unánime pau da crítica: “Cano enloquece a la “España sin complejos” con una coreografía con sabor a Sábado noche y Mamachichos y un libreto infantiloide como…

View original post 1.152 palabras máis

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s